Turzyce

Dlaczego warto dodać turzyce do swojego ogrodu?

Zastanawiasz się, dlaczego projektanci krajobrazu tak chętnie po nie sięgają podczas planowania nowoczesnych i tradycyjnych założeń? Odpowiedź jest niezwykle prosta. To rośliny niemal bezproblemowe, które dają niesamowity efekt wizualny przy minimalnym nakładzie pracy.

Wybierając turzyce, zyskujesz przede wszystkim:

• Zaskakującą różnorodność form: Oferują mnóstwo kształtów i najróżniejszych kolorów liści, dzięki czemu bez najmniejszego problemu odnajdą się w różnych warunkach.
• Całoroczną dekorację rabat: Wiele z nich to rośliny całkowicie zimozielone, które nie tracą swojego niesamowitego uroku nawet pod grubą warstwą śniegu.
• Skuteczne rośliny okrywowe: Tworzą piękne, niezwykle zwarte kępy. Posadzone w nieco większej grupie, błyskawicznie zadarniają teren, nie dając najmniejszych szans chwastom.
• Wszechstronną uniwersalność: Mają stosunkowo małe wymagania glebowe, a ich codzienna uprawa w ogrodzie to czysta przyjemność, nawet dla zupełnych amatorów ogrodnictwa.

Najpiękniejsze odmiany i gatunki turzycy

Rodzaj roślin ukrywający się pod łacińska nazwą Carex jest niezwykle zróżnicowany. My wybraliśmy dla Ciebie te najbardziej zjawiskowe i sprawdzone w polskim klimacie odmiany oraz gatunki.

Turzyca japońska i oszimska Turzyca morrowa 'Ice Dance’

Jeśli interesują Cię absolutne królowe pośród gatunków zimozielonych, to Carex morrowii (czyli słynna turzyca morrowa, znana szerzej w ogrodnictwie jako turzyca japońska) z pewnością będzie strzałem w dziesiątkę. Jej błyszczące, zielone liście, które bardzo często ozdobione są jasnymi, kremowymi marginesami, doskonale ożywią każdy ciemniejszy zakątek pod koronami drzew. Równie zjawiskowa i chętnie wybierana jest turzyca oszimska – niezwykle gęsta, elegancka i bardzo przyjemna w dotyku.

Turzyca palmowa i pagórkowa: Rośliny na wymagające stanowiska

W naszym asortymencie znajdziesz także rośliny przeznaczone do bardzo specyficznych miejsc w ogrodzie. Egzotycznie wyglądająca turzyca palmowa (często spotykana też w uprawie jako turzyca muskegońska) to gatunek wprost uwielbiający wyższą wilgotność podłoża. Jej niesamowite pędy do złudzenia przypominają miniaturowe palmy, co daje fantastyczny, tropikalny efekt np. nad oczkiem wodnym. Z kolei na nieco suchszych, słonecznych stanowiskach fenomenalnie odnajdzie się urocza turzyca pagórkowa, która zachwyca zwartym pokrojem i wczesnym kwitnieniem. Warto przy okazji pamiętać, że świat tych bylin oferuje rozwiązania na absolutnie każdą skrajność – od jałowych terenów, gdzie niezastąpiona bywa turzyca piaskowa, po zacienione zakątki, w których drobna turzyca rzędowa błyskawicznie się rozrasta i tworzy gęste, soczyste dywany pod koronami drzew.

Uprawa i stanowisko – gdzie najlepiej sadzić turzyce?

Sukces w uprawie tych wspaniałych bylin zależy w dużej mierze od tego, jakiej konkretnej odmiany dotyczy nasz wybór. Wybierając dla nich stałe miejsce, musisz koniecznie sprawdzić, jakie mają indywidualne preferencje.

Niektóre gatunki, zwłaszcza te o brązowych, rudych lub purpurowych liściach, z reguły preferują ciepłe, jasne stanowiska słoneczne, a wręcz mocno rozgrzane i osłonięte od silnego, mroźnego wiatru. Z kolei odmiany ciemnozielone oraz te z białymi i żółtymi paskami czują się zdecydowanie najlepiej w miejscach półcienistych, gdzie słońce nie poparzy ich delikatnych blaszek liściowych.

A co z ziemią? Najlepsza gleba to zazwyczaj ziemia żyzna, bogata w składniki próchnicze i umiarkowanie wilgotna. Musi być ona jednak strukturalnie luźna i przepuszczalne. Wyjmując młodą sadzonkę z plastikowej doniczki, zawsze pamiętaj, aby do dołka wsypać trochę kompostu i zapewnić dodatek przepuszczalnego podłoża (np. perlitu lub piasku), co uchroni delikatne korzenie przed niebezpiecznymi zastojami wody w okresie roztopów.

Pielęgnacja: podlewanie, kwitnienie i cięcie pędów wczesną wiosną

Kiedy posadzisz młode rośliny , kluczowe jest ich regularne nawadnianie w pierwszych miesiącach. Muszą one zbudować mocny system korzeniowy. Z czasem jednak stają się bardzo odporne na chwilowe braki wody.

Co ciekawego dzieje się w okresie kwitnienia? Kiedy roślina kwitnie, pojawiają się na niej kwiaty, a właściwie bardzo niepozorne, małe kłoski na sztywnych łodyżkach. Wiele z gatunków wytwarza bardzo dekoracyjne, ciemnobrązowe kwiatostany (lub czarne), które kołyszą się na wietrze. Zdecydowanie warto je zostawić na roślinie, ponieważ potrafią zdobić rabatę jako zaschnięte kwiatostany przez długie, jesienne tygodnie.

Jednym z najważniejszych zabiegów pielęgnacyjnych jest usuwanie starych, brzydkich pędów. Wymaga to jednak pewnej ostrożności i wyczucia czasu. Zabieg ten zawsze wykonujemy wczesną wiosną (bądź po prostu późniejszą wiosną, gdy minie ryzyko silnych mrozów), jeszcze zanim ze środka kępy zaczną wyrastać nowe, młode źdźbła.

Zimowanie – jak przygotować turzyce na mróz?

Zastanawiasz się, jak te delikatnie wyglądające rośliny przetrwają wymagającą, polską zimę? Zdecydowana większość z nich świetnie radzi sobie z mrozem. Szalenie ważne jest jednak to, aby przed nadejściem pierwszych śniegów nigdy nie ścinać ich liści.

To właśnie te zaschnięte, a u innych odmian wciąż zielone blaszki liściowe tworzą naturalną czapkę ochronną dla najważniejszej części – czyli serca kępy. Wrażliwsze okazy (szczególnie w chłodniejszych rejonach) można przed nastaniem mocnych mrozów delikatnie okryć gałązkami igliwia lub związać sznurkiem w rodzaj snopka.

Zastosowanie w ogrodzie – z czym łączyć te niezwykłe rośliny?

Wszechstronne zastosowanie turzyc w projektowaniu krajobrazu potrafi przyprawić o zawrót głowy. Są to rośliny wręcz obowiązkowe na nowoczesnych rabatach żwirowych, w towarzystwie strzelistych, wysokich traw ozdobnych (takich jak miskanty czy rozplenice) oraz w nieco luźniejszych ogrodach naturalistycznych. Niskie, barwne odmiany wspaniale wyglądają ułożone na jasnych obrzeżach skalniaków.

Gatunki lubiące wilgoć (jak turzyca palmowa) to z kolei wręcz wymarzona dekoracja posadzona na brzegach dużych zbiorników wodnych oraz małych, przydomowych oczek wodnych. Ponieważ przeciętna docelowa wysokość wielu popularnych turzyc dorasta zaledwie do około 30-40 cm, stanowią one znakomity wybór do sadzenia w donicach i eleganckich pojemnikach na balkonach czy słonecznych tarasach.

FAQ – Najczęściej zadawane pytania o turzyce

Czy turzyca to dokładnie to samo co trawa ozdobna?

Choć wizualnie na pierwszy rzut oka wyglądają one jak typowe, niezwykle popularne ozdobne trawy, to jednak z naukowego, botanicznego punktu widzenia należą do rodziny ciborowatych. Ich łodygi mają na przekroju kształt trójkąta (u traw jest to zazwyczaj okrąg). W praktyce ogrodniczej traktuje się je jednak bardzo podobnie.

Jak gęsto sadzić sadzonki turzycy jako szczelne rośliny okrywowe?

Jeśli zależy Ci na tym, by rośliny bardzo szybko pokryły teren i wyeliminowały rosnące chwasty, zazwyczaj polecamy sadzić od 5 do 9 sztuk na jeden metr kwadratowy, w zależności od docelowych rozmiarów konkretnej odmiany. Szybko połączą się one w zwarty, zielony dywan.

Czy turzyce sprawdzą się również uprawiane w donicach na balkonie?

Zdecydowanie tak! Znakomicie odnajdują się one w glinianych donicach. Niskie odmiany, które osiągają maksymalnie do 40 cm wysokości, przepięknie przewieszają się przez brzegi donic, stanowiąc niesamowitą, całoroczną dekorację tuż za oknem. Pamiętaj jednak o dobrym drenażu na dnie.

Kiedy i w jaki sposób wymaga przycięcia turzyca zimozielona?

Wiele pięknych gatunków turzycy (szczególnie tych o twardym, zimozielonym ulistnieniu) wprost nie znosi drastycznego strzyżenia przy samej ziemi. Czasem w ogóle nie wymagają one tak mocnego przycięcia – wiosną wystarczy jedynie „wyczesać” dłońmi w rękawicach uschnięte resztki z wnętrza rośliny lub ostrożnie przyciąć sekatorem tylko same zniszczone końcówki liści.

Jakie podłoże lubią turzyce w naszych ogrodach?

Wymagania ściśle zależą od tego, jakie to są gatunki, jednak w zdecydowanej większości preferują one bardzo żyzne, próchnicze i stale lekko wilgotne podłoża. Koniecznie zwróć jednak uwagę na to, by było ono odpowiednio przepuszczalne. Zbyt ciężka, zbita ziemia gliniasta może powodować gnicie korzeni podczas deszczowej jesieni i zimy.