Berberys Thunberga w doniczce

Opis Berberysa Thunberga 

Berberys Thunberga (Berberis thunbergii) ma małe, owalne, ciemnozielone liście, które gęsto pokrywają pędy. Jesienią liście przebarwiają się w szkarłatno-pomarańczowe odcienie i tworzą efektowne barwy. Berberys ma małe wymagania glebowe, jest łatwy w uprawie oraz odporny na mróz i suszę.

Charakterystyka Berberysa Thunberga 

Berberys Thunberga może osiągnąć ok 150 – 200 cm wysokości. Pokrój ma zaokrąglony. Pędy pokryte są drobnymi liśćmi i cierniami. Liście mają kształt eliptyczny. Są niewielkie i zielone. Jesienią liście przebarwiają się na szkarłatno-pomarańczowy kolor. Na zimę opadają. Berberys zakwita w maju. Kwiaty są drobne i mają żółtą barwę. Kwiaty są miododajne. Jesienią wytwarzane są na krótkich szypułkach koralowo-czerwone owoce. Owoce są eliptyczne. Są ozdobą do zimy.

Zastosowanie Berberysa Thunberga  

Berberys Thunberga należy do roślin o małych wymaganiach uprawowych. Toleruje gleby kwaśne i umiarkowanie zasadowe. Warto zapewnić mu słoneczne lub delikatnie zacienione stanowisko. Berberys jest tolerancyjny na zanieczyszczenia powietrza. Uprawiany może być w ogrodach miejskich, naturalistycznych zarówno w pojedynkę jak i w większych grupach. Nadaje się na nieformowane oraz formowane żywopłoty i szpalery.

Pielęgnacja Berberysa Thunberga 

Optymalny termin sadzenia berberysu do gruntu to wiosna i jesień. Rośliny z donic mogą być sadzone również w lecie, ale wymagają wówczas częstszego nawadniania. Berberys zaleca się sadzić w odstępach ok 50 – 80 cm między roślinami. Berberys jest odporny na mróz i nie wymaga okrywania na zimę. Ma także dużą odporność na suszę. Nawadniania wymaga jedynie w upalne, bezdeszczowe dni. Cięcie można wykonać po przekwitnięciu, późną wiosną.