Klon tatarski ginnala w doniczce

Opis Klonu tatarskiego ginnala

Klon tatarski ginnala (Acer tataricum ginnala) jest liściastym niewielkim drzewem lub pokaźnym krzewem. Klon ginnala to podgatunek klonu tatarskiego. Pochodzi z Chin, Korei i Japonii. Charakterystyczną cechą odróżniającą ten gatunek od innych klonów tatarskich jest przebarwiający się jesienią liść w barwy ognistej czerwieni.

Charakterystyka Klonu tatarskiego ginnala

Klon ginnala wzrasta do ok. 5 – 7 m wysokości. Tworzy małe drzewo. Daje odrosty korzeniowe i może tworzyć także efektowny krzew. Ginnala prowadzona w formie drzewa ma niezbyt gruby pień i nisko osadzoną, rozgałęzioną koronę. Korona ma zaokrąglony kształt. Pędy są cienkie i czerwonawe. Liście ciemnozielone, pojedyncze, trójklapowe z ząbkowanymi brzegami. Cechą wyróżniającą ginnala jest jesienny, jaskrawoczerwony liść. Czerwone drzewo dekoruje każdą przestrzeń. Klon kwitnie w maju. Wytwarza drobne, żółtozielone, zebrane w wiechy kwiaty. Kwiaty pachnące i miododajne. We wrześniu pojawiają się owoce. Owoce to niewielkie, dwuskrzydłowe orzeszki. Skrzydlaki długo utrzymują się na drzewie.

Zastosowanie Klonu tatarskiego ginnala

Klon ginnala jest rośliną niewymagającą i urośnie we wszystkich ziemiach ogrodowych. Najlepszy wzrost będzie miała w podłożu żyznym, przepuszczalnym i dostatecznie wilgotnym. Lubi miejsca słoneczne. Jest odporny na gazy i pyły przemysłowe, dlatego może być sadzony w zieleni publicznej i w rejonach przemysłowych. Pięknie prezentuje się posadzony jako soliter w parkach, ogrodach przydomowych czy w zieleni osiedlowej. Nadaje się również do rekultywacji terenów.

Pielęgnacja Klonu tatarskiego ginnala

Optymalnym terminem sadzenia do gruntu klonu ginnala jest wiosna lub jesień. Rośliny z donic można sadzić praktycznie cały sezon wegetacyjny, jednak posadzone w lecie, w upalne dni wymagają częstszego nawadniania. Klon tatarski ginnala jest odporny na zanieczyszczenia powietrza, mróz i suszę. Ma ładny naturalny pokrój i raczej nie wymaga silnego cięcia. Zaleca się usunąć chore, uschnięte czy uszkodzone gałęzie. Jeśli cięcie przeprowadza się w celu nadania kształtu, wówczas warto je przeprowadzić latem, po całkowitym rozwoju liści.