Ligustr pospolity Atrovirens w doniczce

Opis Ligustru pospolitego Atrovirens

Ligustr pospolity Atrovirens (Ligustrum vulgare) należy do krzewów zimozielonych. Ma silny wzrost i elegancki, wyprostowany pokrój. Jest doskonałą rośliną na żywopłoty, zarówno nieformowane jak i formowane. Bardzo dobrze znosi cięcie, łatwo się regeneruje i doskonale zagęszcza swoją budowę. Jest odporna na zanieczyszczenia powietrza i nadaje się do sadzenia w zieleni publicznej.  

Charakterystyka Ligustru pospolitego Atrovirens

Ligustr Atrovirens charakteryzuje się wszystkimi pędami wzniesionymi pionowo. Wysokością dorasta do ok 300 – 400 cm. Atrovirens ma ciemnozielone liście o eliptycznym kształcie z ostrym wierzchołkiem. Jesienią liście przybierają purpurowo-brunatnych barw. W łagodniejsze zimy liście pozostają na krzewie do wiosny. Ligustr kwitnie w czerwcu i lipcu. Kwiaty zebrane w grona są koloru białego. Kwiaty są niewielkich rozmiarów i mają charakterystyczny zapach. Jesienią roślina zawiązuje niewielkie, kuliste owoce, które są przysmakiem dla ptaków.

Zastosowanie Ligustru pospolitego Atrovirens

Ligustr Atrovirens toleruje stanowiska półcieniste i słoneczne. Wzrasta w każdych przeciętnych glebach ogrodowych. Warto jednak zapewnić podłoże przepuszczalne z umiarkowaną wilgotnością. Ligustr doskonale nadaje się do nasadzeń masowych, głównie na żywopłoty. Tworzy gęstą zasłonę, która chroni od wiatru a także daje zielone tło dla innych roślin. Dobrze toleruje zanieczyszczone powietrze, dlatego sprawdza się w ogrodach miejskich i zieleni publicznej.

Pielęgnacja Ligustru pospolitego Atrovirens

Ligustr Atrovirens zaleca się sadzić do gruntu wiosną lub jesienią. Sadzonki z bryłą korzeniową z donic mogą być sadzone przez cały okres wegetacyjny, ale rośliny posadzone w upalne dni wymagają częstszego nawadniania. Ligustr Atrovirens powinien być sadzony w odstępach ok. 30 – 40 cm między roślinami. Utworzy wtedy efektowny, gęsty żywopłot. Ligustr ma dobrą odporność na mróz, suszę, choroby, szkodniki i zanieczyszczenie powietrza. Nawadniania wymaga jedynie podczas długotrwałej, bezdeszczowej aury. Cięcie wykonuje się późną wiosną lub wczesną jesienią. Poprzez cięcie nadaje się roślinie odpowiednią wielkość i kształt. Roślina po cięciu łatwo się regeneruje i dobrze zagęszcza.